Dünya çapında tanınan bir fotoğraf ustası Reha BİLİR. Kendisiyle 18. 02. 2009 tarihinde SAGÜSAD (Sakarya Güzel Sanatlar Derneği)’ ne bir fotoğraf gösterisi için gelmesi vasıtası ile tanıştık. Küçük bir söyleşi yapma fırsatı bulduk. . Kendisi usta bir fotoğraf sanatçısı olmasına karşın amatör ruhunu kaybetmemiş kendini halen “amatör fotoğrafçı” olarak nitelendiren mütevazı bir insan… Söyleşi teklifimizi sıcakkanlılıkla hemen kabul etti.

Reha BİLİR’ in özgeçmişini, çalışmalarını ve aldığı ödüllerini her yerde bulabilirsiniz. Burada saymayalım çünkü liste oldukça kabarık. Fotoğraf gösterileri için, Türkiye’nin birçok yerinin yanı sıra Çin, Romanya, Macao, Hong Kong, Suriye, Lübnan, Belçika gibi birçok ülke gezmiş.

Bu söyleşide Reha BİLİR’in özgeçmişinden ziyade, fotoğraflarındaki anlatımı, bakış açısını ve çalışma yöntemlerini öğrenmek, fotoğraf hakkındaki görüşlerine yer vermek istedik;

Son yıllarda boks temelli sporların izleyici ile buluşmasında baş rol oynayan bir spor aşığı, sevgili dostum Bilgehan Demir ile K1 ağırlıklı bi sohbet yaptık.Kuşkusuz Bilgehan, akıcı uslubu, kendine has yorumlarıyla izleyiciyi ortamın içine çekmeyi çok iyi biliyor.Hayatının her anı sporla dolu ve işini çok seviyor.Makyaj odasında dahi gelen son haberleri takip ediyordu.

Saatlerce süren keyifli söyleşimiz sırasında tüm içtenliği ile sorularımı cevaplandırdı.

Erhan Uçar : Merhaba Bilgehan, hemen sorularıma geçmek istiyorum.Dövüş sporlarının ülkemizde yükselişinde katkın yadsınamaz.Biraz kendinden bahsetmek istermisin?

Bilgehan Demir : Öğretmen bir ailenin çocuğuyum.Bayburt doğumluyum., ablam İzmirli, kardeşim Bursalı, diğer kardeşim Kars’ta doğmuş. Ama aslen Ardahanlıyız. Ahıska Türklerinden. Kısaca Türkiyeliyim diyebilirim. 20 senem Bursa da geçti. Orta Öğrenim hayatımda ve Üniversitede hep Bursa yı tercih ettim. Yüksek puanlarıma rağmen.

Gençliğim Karacabeyde geçti.Çete savaşları yapardık. Düşünebiliyor musun babam Milli Eğitim Müdürü ben kavgaların içinde..Ama asla sigara,içki,uyuşturucu hayatımda olmadı.Askerlikle birlikte hepsi bitti tabi.

Önce kitap alınır ve raflara konur...Sonra ev içinde dekor değişimi yapılınca bu kitaplara yer aranır. Bodruma, köşe bucağa saklanmaya başlanır. Nihayet eskici geçerken çağırılır ve tüm o eski kitaplardan kurtulunur ...

Ee ne gerek vardır kitaplara, nasıl olsa internet diye bişey vardır ve bastın mı bir tuşa tüm bilgileri bulursun düşüncesi yer etmiştir.