|
ÖLÜM GETİREN YENİ YILLAR...
|
|
Kemal Elitaş tarafından yazıldı
Çarşamba, 31 Aralık 2008 16:58 |
|
|
Bir yıl bitiyor. Bitmeyen bir şeyler var ama... O bitmeyen şeyler; barış umutlarını söndürüyor. Gazze’ye bombalar yağıyor, yeni yıl hediyesi gibi sanki. Tüm dünya oturmuş bu bombaların “noel baba” tarafından atılan hediyeler olduğunu izler gibi izliyor. İnsanlık suskun... Barış nutukları atan Dünya liderleri, yılbaşı sofralarında hindi dolma tarifleri yapıyor. Bu tarifler, Filistinli çocuklara misket bombası olarak geri dönüyor. Ajanslar ölü sayısını sanki kurban bayramlarında satılık koyun adetleri gibi veriyor. Ve bizler sıcak odalarımızda televizyon ekranlarında, yılbaşı gecesi hangi kanalın daha zengin program sunacağına bakıyoruz. Eğlence yerlerinde rezervasyonlar, yeni yıl hazırlıkları son sürat devam ediyor. Gece için kıyafetler seçiliyor mağazalardan. Kısmet getirsin diye “kırmızı” iç donlar... Kırmızı kana bulanıyor, toprak kan kokuyor, kısmetsiz kırmızı oluyor Gazze’de. Ama... Bombalar yağıyor Gazze çocuklarının üzerine, kimin umurunda. Ölen çocuklar bizim çocuklarımız... Onlar çocuk, daha umutları, sevgileri bile yeşermeyen çocuklar. Yeni bir yıl bitmiyor aslında. Yeni bir ölüm yılının ilk takvim yaprağını koparmaya hazırlanıyor dünya. Savaş hazırlıkları yapraklarla beraber tüm bölgeye gün be gün yayılacak. Dünya yeni bir yıl adına gece yarısı bir birine sevinçle sarılacak. Ama Gazze’li çocuklar soğuk ölüm kokan toprağa kapanacak. İşte böyle bir günde ve takvim yaprağı ölüme açılırken, neyin mutluluğu... Neyin sevinci yaşanıyor. Ne yaşlanan bir yaşam nede gece yarısı bir yeni yıl. Sadece ölüm kokan bir yeni gün. Barış güvercinlerinin bile yok edildiği bir dünya. Nalet olsun size diyorum. Yeni yılınız, ölüm kokan yıllarınız sizin olsun.
|